In 2012 a paper was published which sheds new light on the place of the Carolina Parakeet (Conuropsis carolinensis) among the South American parrot species. DNA was extracted from museum skins and these were compared with  the results from other South American species.  These showed that this extinct North American species can be placed in a clade with Aratinga solstitialis, Aratinga auricapillus and Nandayus nenday.   In phenotype these three species all share having blue primaries with eachother and all have bright yellow and orange feathers on their heads. The only exception is the Nandays nenday in this, who possibly have lost this trait.

A  publication by Joseph and all, 2012 proposed to cancel genus Conuropsis and include the Carolina Parakeet in the genus Aratinga. The publication looking more detailed into this species showed that Conuropsis diverged itself from its closest relatives about 5 million years ago and should be kept in its own genus with its closest relatives being Nandayus and Aratinga.  This  paper shows as well that the species that are now being classified as Aratinga have different ancestors and therefore it is a need of a revision.

Joseph and all , A revised nomenclature and classification for family-group taxa of parrots (Psittaciformes), 2012

Kirchman and all, Phylogenetic relations of the extinct Carolina Parakeet (Conuropsis carolinensis) inferred from dna sequence data, 2012.

Print PDF

Binnen een tweetal weken valt het BVA magazine van juni in de bus.

De redactie heeft terug serieuze inspanningen geleverd en u zal onderandere volgende artikelen vinden in deze uitgave:

• een uitgebreid artikel over turquoise roseicollis.
• we gingen op bezoek bij een gerenommeerde kweker in Nederland
• een artikel met info over de indeling van mutaties en wat men met wat kan combineren
• een liefhebber vertelt over een tamme vogel
• een artikel over een interessant en zeldzaam fenotype bij nigrigenis
• een update over het lilianaeproject in Malawi
• te koop en te ruil
• …..

Zoals steeds 40 pagina’s in kleur, exclusieve foto’s en artikelen, wetenschappelijk ondersteunde info van en voor de kweker, een must voor de echte aga-liefhebber.

Ben je nog niet geabonneerd op ons blad? Klik dan vlug hier

Print PDF

We zijn op zoek naar mensen die jongen uit de de combinatie DF pale headed groen x oranjemasker groen met elkaar verpaard hebben en deze jongen ( zouden  EF pale headed groen en heterozygoot voor oranjemasker, dus split oranjemasker zijn) met elkaar verpaard hebben. We zijn dus heel erg geïnteresseerd in de uitkomsten van  EF pale headed groen / oranjemasker x  EF pale headed groen / oranjemasker.

Wie kan helpen?

We are looking for people who have bred DF pale headed green X orange faced green and as a second step have continued with SF pale headed green/orange faced X Sf pale headed green/orange faced.

We are highly interested in the breeding results of the second mating.

Print PDF

BVA organiseert in samenwerking AZ en DKB op zaterdag 12 mei een verkoopsbeurs uitsluitend van Agaporniden.

Op het programma:
Vanaf 9.00 tot 12.00 verkoopbeurs voor agaporniden.

Enkel verkoop agaporniden is toegestaan. Vogels in lopers en niet-agaporniden worden uit de zaal verwijderd.
Van 13u33 tot 14u30 is er een voordracht door Peter Frenger

Reservatie van de verkoopsplaatsen is verplicht op 0049-172-9204192 of vanaf 18u00 0049-6665-8144 of via Burkard-Roeder@t-online.de

Dit is de allereerste verkoopsbeurs in Duitsland en een ideale gelegenheid om heel wat nieuwe kwekers te ontmoeten. Er zullen voldoende personen aanwezig zijn die je bij eventuele taalproblemen met plezier zullen bijstaan

De Beurs gaat door in GaststätteE Ponterosa – www.ponterosa.de
Aanwijzingen vanaf de afrit BAB57 Krefeld-Gartenstadt

Print PDF

Af en toe wordt een mens stil…, heel stil. Net zoals vandaag. Tussen het stapeltje brieven welke de postbode geleverd had stak er een overlijdensbericht. Het eerste wat dan door je hoofd flits is: wie is het nu? Toen ik de brief opende werd ik stil. Ongeloof maakte plaats voor verbazing …. Geert Vankeirsbilck is niet meer.
Ik leerde Geert heel lang geleden kennen toen hij, als fokker van swiftparkieten, een aantal mutanten op zijn hok had waarvan de naam niet steeds duidelijk was. We trokken samen op onderzoek en dankzij zijn persoonlijke inzet werd het raadsel rond de mutanten bij deze swiften voor eens en altijd opgelost. Hij was gedreven in zijn hobby en wilde het allemaal ‘goed’ doen. Dankzij zijn passie en volharding hebben veel fokkers dan ook de weg gevonden naar de swiftparkiet.
Helaas, het leven hier is maar tijdelijk en ondanks het feit dat hij nog maar net 51 jaar jong was, heeft hij dit aardse leven nu ingeruild voor wat hierna komt. We zullen hem missen.
Onze gedachten gaan uit naar al wie hem moet missen. Geert bedankt voor je vriendschap!!

Print PDF

The taxonomy of Pyrrhura has been very complicated. Firstly because quite some species look very similar, but also because only limited research has been done on them. In 2006 a paper “Molecular systematic  and patterns of diversification in Pyrrhura (PSITTASIDAE), with special reference to the Picta – Leucotis  complex (Ribas and all 2006) was published which did shed some additional light on the relations between different  Pyrrhura –species.  It indicates that Pyrrhura can be divided in three groups: Pyrrhura cruentata as a group on its own, the second group consists out of the species from the picta – leucotis complex like and then all others. 

The paper also gives an indication of the relations within the groups and when looking at this division something really striking appears.  Birds that look very similar might not be each other closest relative.  New research techniques mainly involving elements of the DNA has giving us an insight in the evolutionary history of species and their relatives, this also means that old views where we mainly looked at the phenotype or feather-patterns are less decisive. They still form a source of information but not as decisive in the past.  Genetic research in this way helped us to give a deeper and more complete picture.  

To give an example Pyrrhura emma has for long been considered a subspecies of Pyrrhura leucotis  this based on similarities in their  feather patterns. Now we know that Pyrrhura emma is actually closer related to Pyrrhura picta.    Or even more striking is the example of Pyrrhura picta and Pyrrhura peruviana both birds look very similar. The main difference except for size is that picta  has red feathers on the bend of the wing and peruviana has not. Now does the research done by Ribas and all (2006) show us that peruviana is closer related to roseifrons then to picta.  So close related that their exact relationship needs further research.

So new research methodologies can have a big impact on taxonomy and things we take for granted at the moment can be outdated sooner then we think. It does birds so interesting.

De taxonomie van Pyrrhura is zeer ingewikkeld. Ten eerste omdat heel wat soorten erg op elkaar lijken, maar ook omdat er zeer weinig  onderzoek is gedaan naar dit genus. In 2006 is er een wetenschappelijk artikel genaamd  “Molecular systematic  and patterns of diversification in Pyrrhura (PSITTASIDAE), with special reference to the Picta – Leucotis  complex (Ribas and all 2006) gepubliceerd, deze heeft ons meer inzicht gegeven in de relaties tussen de verschillende Pyrrhura-soorten. De paper vertelt ons dat Pyrrhura is onder te verdelen in drie groepen: Pyrrhura cruentata als een groep op zich, de tweede groep met de soorten van het picta – leucotis complex uit en en dan alle overige soorten.

Het artikel geeft ook een overzicht van de relaties binnen deze groepen en dit geeft ons een opvallend resultaat. Soorten die lijken erg op elkaar lijken qua verenkleed zijn niet altijd elkaars nauwste verwanten. Verenkleed is nog steeds een bron van informatie, maar niet als doorslaggevend in het verleden. Genetisch onderzoek heeft ons geholpen om een ??dieper en vollediger beeld te geven over de relaties tussen soorten.
Om een ??voorbeeld te geven; Pyrrhura emma werd voor lange tijd beschouwd als een ondersoort van Pyrrhura leucotis dit op basis van overeenkomsten in hun verenkleed geven.  Nu weten we dat Pyrrhura emma eigenlijk nauwer verwant is aan Pyrrhura picta. Een nog opvallender is  voorbeeld is dat van Pyrrhura picta en Pyrrhura peruviana twee soorten die enorm op elkaar lijken. Het grootste verschil behalve het formaat is dat picta rode veren heeft op de bocht van de vleugel en peruviana niet. Nu heeft het onderzoek van Ribas and all (2006) laten zien dat peruviana nauwer verwant is aan roseifrons dan aan picta. Ze zijn zelfs zo nauw verwant dat meer onderzoek nodig is om hun precieze relatie te bepalen.

 Nieuwe onderzoeksmethoden kunnen dus een grote impact hebben op de taxonomie van vogels en dingen die we nu als vanzelfsprekend beschouwen kunnen eerder dan  verouderd zijn we denken. Dit houdt vogels erg interessant

Ribas C., Joseph L. and Miyaki C., Molecular systematic  and patterns of diversification in Pyrrhura (PSITTASIDAE), with special reference to the Picta – Leucotis  complex, 2006

Print PDF

Dat taxonomie een wetenschap is welke regelmatig dient bijgewerkt te worden is duidelijk. Nieuwe onderzoekstechnieken zorgen voor nieuwe onderzoeksresultaten en dan moeten we bepaalde inzichten bijschaven.
Vers van de pers is ‘A revised nomenclature and classification for family-group taxa of parrots (Psittaciformes)’ van Joseph et al. Een heel interessante paper waarin de auteurs voorstellen om voor het Genus Bolbopsittacus, Loriculus en Agapornis een aparte subfamily genaamd  Agapornithinae te creëren. Recente DNA onderzoeken hebben immers duidelijke connecties tussen deze drie soorten aan het licht gebracht.
Met andere woorden, wordt vervolgd….

That taxonomy is a science that needs revission ones in a while is clear. New research techniques give us new research results and when that happens we need to adjust certain views.
Fresh from the press is ‘A revised nomenclature and classification for family-group taxa of parrots (Psittaciformes)’ van Joseph & All. A very interesting paper where the authors propose to create for the Genus Bolbopsittacus, Loriculus en Agapornis a separate subfamily called Agapornithinae. Recent DNA research have showed us a clear relationship between these three.
With other words to be continued…….

Print PDF

Om het voor de deelnemers aan de BVA Masters nog eenvoudiger te maken werd een extra url (internetadres) geregistreerd: www.bvamasters.com. Via deze url kom je automatisch op de website van de BVA Masters.
Ook de url www.lovebirdinternational.com blijft actief, op deze manier kan je via beide url’s terecht voor info en inschrijven voor de BVA Masters

Print PDF