Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Status Agapornis fischeri in de wildbaan nog steeds ‘Near Threatened’

De status van Agapornis fischeri in de wildbaan wordt sinds 2004 als ‘Near Threatened’ beschouwd of onrustwekkend en er is helaas nog geen beterschap in zicht. Dat betekent dat er zeker aandacht moet besteed worden aan hun bescherming. Eén en ander is nog het gevolg van de massale vogelvangst, met het oog op de export, die tot een goede vijftiental jaar geleden nog plaats vond. Gelukkig is dat nu verboden, doch deze maatregel heeft tot nu toe de schade die destijds werd aangebracht aan de populatie nog niet kunnen herstellen.

Ander probleem is dat, in Kenia, een populatie, van ongeveer een 30.000 vogels, aanwezig is van hybriden, duidelijke kruisingen met Agapornis personatus. Waarschijnlijk werden beide soorten daar samen vrijgelaten. Gezien de relatief korte afstand tussen het habitat van deze hybriden in Kenia en de populatie Agapornis fischeri in hun natuurlijk habitat (noord centraal Tanzania ten zuiden van het Victoriameer) is de kans niet onbestaande dat beide populaties ooit onderling gaan kruisen, met alle nadelige gevolgen voor de raszuivere vorm. Dus hoog tijd om de raszuivere Agapornis fischeri te gaan koesteren en beschermen

Hopelijk doet dit ook een belletje rinkelen in avicultuur en beseft men dat het meer dan tijd is om, ook in de hobbykwekerij, wat meer aandacht te besteden aan de raszuiver wildvorm Agapornis fischeri. Probleem hier is dat door een ondeskundig toepassen van de standaardeisen, men soms meer gaat selecteren op bastaardkenmerken, dan op de kenmerken van de raszuiver vogels. Denken we hier maar aan het zoveel mogelijk proberen wegfokken van de gele overgangszone tussen de oranjerode kleur van het masker en de groene lichaamskleur. Jammer want dat is eigenlijk een typisch kenmerk is van deze vogels in de wildbaan. Om deze compleet rode maskers te bekomen werd duchtig gebruik gemaakt van hybriden wat meteen ook zorgde voor een compleet rood achterhoofd. Een typisch hybride kenmerk dat door sommige bonden ‘als typisch’ voor de soort en een gevolg van een selectie op dat oranjerode masker beschouwd wordt. Een heel amateurisme benadering als je het mij vraagt, maar dan wel één met helaas grote gevolgen. Het wordt hoog tijd dat men dat inziet.

Het is misschien nog niet te laat, dus laat ons redden wat er nog te redden valt. Onze achterkleinkinderen zullen ons er dankbaar voor zijn.

 

6 Responses to Status Agapornis fischeri in de wildbaan nog steeds ‘Near Threatened’

  1. C. Janssens says:

    Ik heb jaren australische parkieten gehad en hetzelfde verhaal. Bastaarden werden en worden nog steeds als volwaardige vogels aanzien en zelfs als normaal beschouwd. Ik ben er uiteindelijk mee gestopt want met die mensen valt niet te praten. Ze denken het te kennen maar volgen het liefste een collega keurmeester die laat uitschijnen dat hij het weet. Al generatielang worden zo soorten verknald. Wordt het dan ook niet eens tijd om deze mensen te stoppen want ze helpen de echte vogelliefhebber niet, integendeel.

  2. Bas says:

    Parkietenspeciaalclubs, Studiegroepen, Specialistische Kwekersgroepen en nog veel meer worden met regelmaat van de klok opgericht en eigenlijk is er niemand bij die enige kennis over deze dingen heeft. Al wat ze zien is een vogel in een kooitje, een keurmeester met een keurbriefje en een kampioen op het hok.

  3. Rik Verkamer says:

    Dirk,

    de vogels met het volledige rood masker worden beter beoordeeld tijdens de TT dan de vogels met de gele overgangszone.
    Daar zou toch ook rekening moeten mee gehouden worden.

  4. G.J de Vries says:

    Best Rik, dit is eigenlijk perfect geregeld. De smalle gele overgangszone wordt zeker niet als foutief beschouwd of bestraft volgens de BVA standaardeisen, maar het ideaalbeeld is een volledige oranjerode masker. Wat streng bestraft wordt is de rode aanslag achter op het hoofd omdat dit inderdaad bastaardkenmerken zijn en deze zeker niet gewenst zijn. Helaas wordt in de Nederlandse bond (niet bij ANBvV) wat geel onderaan het masker wel bestraft met verlies van punten, de te rode achterhoofden worden enkel vermeld op het keurbriefje maar niet bestraft. Onbegrijpelijk en duidelijk gebrek aan kennis, maar weinig aan te doen.
    Gelukkig is er een alternatief voor deze kanariebonden en kunnen agapornidenliefhebbers terecht bij de BVA. Van de algemene clubs en lokale shows is er binnen enkele jaren toch geen sprake meer. Zo waarom ons daar nog zorgen om maken?

  5. b de jong says:

    Ik hoop dat we er ons geen zorgen moeten om maken en ik weet dat er geen enkele weldenkende parkietenliefhebber zijn vogels naar zo een algemene show brengt. Maar de schade die deze ‘specialisten binnen deze clubjes’ ondertussen veroorzaken, en niet alleen aan het imago van onze hobby, is enorm. Rode koppen, dan witkoppen en binnenkort andere larie en binnen 10 jaar is er geen enkele herkenbare wildvorm vogel meer. Ik hoop dat ze met zichzelf in het reine kunnen komen.

  6. Hans Kater says:

    Helaas gaat de Lilianae ook deze kant op. In het augustusnummer van de Parkieten Societeit staat op blad 2 een foto zoals de Lilianae er eigenlijk uitziet. Op blad 3 daarentegen staat een exemplaar waarnaar we naar toe zouden moeten werken. Hou toch eens op met dit soort standaardeisen, en laat, in dit geval zeker, de vogels hun originele kleurkenmerken behouden.
    Als ik zou mogen kiezen dan blijf ik bij de originele kleur.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: