BVA-International – two new societies

Good news:
Two new societies joined the BVA International’s global network of affiliated clubs and societies:

BKSA: Bird Keepers society Agapornis of India

and

The African Lovebird Society of Australia

We now have eleven affiliated clubs and societies across the world.

  • Asociación Española de Criadores de Agapornis (A.E.C.A)
  • Agapornis Club Greece (A.C.G)
  • Komunitas Lovebird Indonesia (K.L.I)
  • Lovebird Society of Pakistan (L.S.P)
  • BVA Portugal
  • Associação Brasileira de Criadores de Agapornis (A.B.C.A)
  • Egyptian Lovebird Society (E.L.S)
  • Agapornis Club Israel (A.C.I.L) Israel
  • Suid Afrikaanse Lovebird Telers Vereniging (S.A.L.V)
  • BKSA: Bird Keepers society Agapornis of India
  • The African Lovebird Society of Australia

And believe me, soon there will be more!!

 

FAQ: dominant grijze Agapornis fischeri????

FAQ: bestaat er een dominant grijze Agapornis fischeri????

De fenotypes die als dominant grijs bij Agapornis fischeri omschreven zijn, zijn om te beginnen niet nieuw. Deze waren er een tiental jaren geleden ook al.   Bij de dominant grijze mutant zien we een heel specifieke vederstructuur, maar deze hebben we, tijdens het onderzoek niet teruggevonden. Onze conclusie was (in 2013): het is geen dominant grijs. Trouwens de fokkers van toen wisten verdraaid goed welke mutanten men moest combineren om deze *grijze*types te fokken en een beetje geoefend oog kon er eenvoudigweg al de slatyfactor uithalen.

Nu duiken deze vogels waarschijnlijk terug op en roepen sommigen opnieuw voluit: het is dominant grijs. Wat me toen al verbaasde was dat er  mensen zijn, die gewoon op zicht, zonder onderzoek en zonder enige twijfel, een kleurmutant kunnen herkennen / bevestigen. Dat blijkt nu nog steeds zo te zijn. Men kleeft opnieuw een naam op een fenotype ZONDER dat men wetenschappelijk zekerheid heeft. Zitten we daar op te wachten????? Zouden we niet beter afwachten tot dit wetenschappelijk ondersteunt is voor men conclusies trekt? Ik denk een beetje terughoudendheid hier meer dan op zijn plaats is.

Men moet beseffen dat, hoe meer inteelt er gebeurt, hoe meer fenotypes er ontstaan die NIETS met een basis kleurmutant te maken hebben, maar enkel een mix van diverse genen zijn. Bij kanaries hebben ze zo diverse types gecreëerd, die ze dan ook als pseudomutant slijten.

Willen we bij agaporniden ook richting dit amateurisme gaan?? Ik hoop van niet.

 

 

Urgent need of samples!!

We are in urgent need of DNA samples (feathers) of Agapornis canus. Who can help?

Palestra sobre mutações por Dirk Van den Abeele

Palestra sobre mutações por Dirk Van den Abeele.

More info on lectures via this link

Agapornis Genome Study – an update

In January 2015 I was invited by Ms. Henriette van der Zwan to become associated study leader of her PDH study to sequence the genome of genus Agapornis.
The first species on the list was Agapornis roseicollis and in 2016 we collected blood samples of these birds. The genome of Agapornis roseicollis has been sequenced in 2017. (DNA sequencing is the process of determining the precise order of nucleotides within a DNA molecule).

Our first article on the lovebird genome “Draft De Novo Genome Sequence of Agapornis roseicollis for Application in Avian Breeding” by Henriëtte van der Zwan, Francois van der Westhuizen, Carina Visser & Rencia van der Sluis” was published in October 2017. Please feel free to read it here:

Currently, we are busy developing the parentage verification test for all lovebird species. This will allow breeders and buyers to verify the parents of a bird before it is sold.

We also hope to develop a test to determine if a young is a split for a specific color mutation, even before it is sold. This will, however, be in a later stage of the study and this will be the hardest part since it has never been done before and it will probably take a few years.
This will cost a lot of money. Therefore we need to get some extra money and we will soon start fund raising. We are also in urgent need of DNA Samples of all Agapornis species.
If you or your society might be able to help, you can find all info on this link.

Werkjaar 2017 afgesloten

Deze week werd het werkjaar 2017 afgesloten. Het merendeel van onze tijd / onderzoeken ging richting onze Agapornis Genome Study. Tussendoor werd tijd en onderzoek besteed aan de yellam Forpus coelestis, Jade Agapornis roseicollis, wildvorm Agapornis fischeri, zebravinken algemeen, satinet kanarie, pale Agapornis roseicollis en genus Neophema algemeen.

De raad van bestuur heeft beslist dat er afgestapt wordt van het principe dat we dagelijks berichten posten op het blog.  Op dit blog zal er meer aandacht gegeven worden aan wetenschap en minder aan avicultuur. Er worden, behalve voor agaporniden, in 2018, ook geen nieuwe onderzoeken meer opgezet. Dat moet ons voldoende tijd geven om te focussen op de Agapornis Genome Study en een aantal lezingen / cursussen in binnen- en buitenland. Er wordt ook meer tijd voorzien voor privé cursussen.

Een woordje van dank aan de dagelijks +/- 6.000 bezoekers aan ons blog. We gaan er nu even uit en wensen jullie alvast prettige eindejaarsfeesten.

Metta

Dirk en de O-G ploeg

 

Forpus: yellam green

Eind 1980 werd in Amerika een nieuwe mutant geboren bij Forpus coelestis, welke toen volgens aloude traditie gedoopt werd met de naam van zijn origine en in dit geval was dat Amerikaans geel.

Toen we de internationale namen lanceerden kwamen we al vlug tot de slotsom dat deze mutant niet onmiddellijk te plaatsen was. Hij kon niet direct gelinkt worden aan de reeds bestaande mutanten en het beeld dat we door veeronderzoek verkregen gaf ook geen duidelijk antwoord.  Er werden door 11 fokkers proefparingen opgezet, maar ook gaven deze geen uitsluitsel. Ondertussen werd deze mutant aangeven als *Am geel* of * Am Yellow*. Uiteraard is die naam niet conform de internationale richtlijnen, maar dat was, door de asterics naast de naam (*) duidelijk te zien dat het een tijdelijke naam was.

Nu na tal van proefparingen en onderzoeken konden we concluderen dat het waarschijnlijk een totaal nieuwe mutant is en was de weg vrij om een naam te kiezen.  Er werden een aantal suggesties gelanceerd bij fokkers wereldwijd en deze kozen voor YELLAM. Deze naam yellam is samen geknutseld met een paar lettergrepen van AMerican YELLow, wat nog refereert naar zijn beginnaam. Dus yellam green, yellam blue, yellam turquoise ..

Qua genetische achtergrond zijn we nog niet zeker of deze mutant eventueel een allele is van dilute, maar hopelijk zal de toekomst dat uitwijzen.

Meer info daarover binnenkort in het ledenblad van Forpus International

 

Course in Indonesia

I am invited by Komunitas Lovebird Indonesia (K.L.I) for a course on lovebirds in Indonesia on August 16, 17 and 18, 2018. On 19th August 2018 Komunitas Lovebird Indonesia (K.L.I) also has their annual competition. The course and competition will be held in Surabaya, East Java island.
More info: bennyrustam@gmail.com

Mutations Brotogeris jugularis

Here a few colour mutations of Brotogeris jugularis

bl-locus bij grasparkieten in kaart gebracht

Een recent onderzoek van Thomas F. Cooke heeft het gen, verantwoordelijk voor de aanmaak van het gele psittacine bij grasparkieten [Melopsittacus undulatus] in kaart gebracht. Het blijkt dat één enkele SNP (wijziging in slechts één enkele base) verantwoordelijk is voor het totaal blokkeren van de aanmaak van psittacine, met andere woorden: de genetische oorzaak van de blauwe mutatie is gekend bij grasparkieten.

Met deze kennis kunnen we nu binnen het genoom van Agapornis roseicollis ook op zoek gaan naar dit gen. Wordt met andere woorden, zoals steeds, vervolgt.

Bron:

Cooke, T. F., Fischer, C. R., Wu, P., Jiang, T.-X., Xie, K. T., Kuo, J., … Bustamante, C. D. (2017). Genetic Mapping and Biochemical Basis of Yellow Feather Pigmentation in Budgerigars. Cell, 171(2), 427–439.e21. https://doi.org/10.1016/j.cell.2017.08.016

Genoom Agapornis roseicollis in kaart gebracht

Het genoom van Agapornis roseicollis is in kaart gebracht. De bevindingen werden afgelopen week voor het eerst gepubliceerd. Leuk detail: voor het in kaart brengen van het genoom werden vogels van René Acke uit België gebruikt. Het genoomonderzoek maakt deel uit van een Doctoraatsstudie van Henriette van der Zwan uit Potchefstroom, Zuid-Afrika. Klik hier voor meer info over Agapornis Genome Study

Na deze publicatie werd het genoom ook gepubliceerd bij NCBI: The National Center for Biotechnology Information. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/nuccore/NDXB00000000.1/)

Dit genoom wordt nu in een tweede fase vergeleken met het genoom van andere Agapornis roseicollis / agapornidensoorten en zo hopen we eerst een ouderschapstest te ontwikkelen en in latere fase de diverse genen, verantwoordelijk voor de kleurmutaties, te identificeren. Dat kan dan in de toekomst leiden tot een eenvoudige test die ons onder andere meer info kan geven over de raszuiverheid van de vogels, hun splitfactoren enz. Maar besef wel dat dit nog jaren kan duren.

Literatuur:

Zwan, H. van der, Westhuizen, F. van der, Visser, C., & Sluis, R. van der. (2017). Draft De Novo Genome Sequence of Agapornis roseicollis for Application in Avian Breeding. Animal Biotechnology.

Onderzoek naar zebravinken in de wildbaan

Professor Simon C. Griffith van de Macquarie University in Sydney Australie heeft een onderzoek naar de ecologie van de zebravink in het wild op poten gezet. Voor hem is het zeker niet nieuw want Prof. Simon bestudeert de populaties zebravinken bij Fowlers Gap in Arid, Australië als sinds 2003.

Wordt met andere woorden een interessante studie.