Forpus coelestis: Yellam green

Forpus coelestis: Yellam green

Door Dirk Van den Abeele
Ornitho-Genetics VZW

Het was eind 1980 toen er in Amerika een ‘bijna gele’ Forpus coelestis geboren werd [1]. Het feit dat deze nieuwe mutant donkere ogen had kon onmiddellijk een ino vorm uitsluiten. Bij een ino is het immers typerend dat er naast een totale visuele reductie van het aanwezige eumelanine (de donkere kleurstof in de veren) met als gevolg een gele vogel, ook de ogen niet de normale donkere kleur hebben, maar wel roodgekleurd zijn [2, p. 345]. Niet alleen deze rode ogen zijn afwezig bij deze mutant, ook de lichaamskleur is niet geel als bij een ino, maar wordt meestal als ‘’licht geelgroen’ omschreven.

Naar analogie van de toen heersende benaderingen van kleurmutaties kreeg de vogel de naam ‘Amerikaans geel’ of ‘American yellow’. Amerikaans refereerde uiteraard naar de plaats van oorsprong en de naam geel lag voor de hand.

Rode agaporniden, een mutatie?

Rode agaporniden, een mutatie?
[Genus Agapornis]

Door Dirk Van den Abeele
(16/02/2005)
(updated 13/12/2007)

Het was rond 1980 toen ik voor het eerst een ‘rode’ Agapornis zag in de handel.  Het was een lutino A. roseicollis pop die door een of andere reden bijna volledig rood gekleurd was.  Het resultaat was een bijna volledig rode vogel met rode ogen, witte slagpennen en hier en daar  enkele gele veren. Ik had toen geen enkel benul of het hier al dan niet om een mutatie ging. Ik dacht dat dit een gewone mutant was en kocht de vogel aan.  Ik was er vast van overtuigd dat ik nu ook rode vogels kon kweken, maar niets was minder waar.  Na een zestal maanden stierf de vogel zonder kweekresultaten.  Ik nam voor om, wanneer ik nog eens de kans kreeg, opnieuw een rood exemplaar aan te schaffen en daarmee een stam op te zetten.

Pale inderdaad allele van SL ino locus en iets over catharinaparkieten

Ik had het al meerdere keren aangehaald en vermeld in mijn boeken dat de pale mutant, naar alle waarschijnlijkheid, een allele van het SL ino locus zou zijn. Recent hebben we daar dan de bewijzen voor gekregen. Hoe en wat dat wordt u allemaal duidelijk in het BVA magazine van juni want dan wordt alles daar uit de doeken gedaan in een uitgebreid artikel.

We kunnen dan ook met zekerheid aangeven dat deze mutatie inderdaad identiek is aan de mutatie die we in 2003 beschreven hebben bij de cataharinaparkiet [Bolbohynchus lineola].  Om het wat te verduidelijken hebben  we hier het artikel uit 2003 over deze mutant bij de catharinamutant nog eens gepubliceerd. Een paar van de originele termen hebben we wel vervangen door de huidige, kwestie van het wel nog begrijpbaar te houden. Besef ook dat het lijstje van mutanten dan ook niet meer up to date is, maar, anno 2003, was het dat wel.

Over satinet en agaat bij kanaries [Serinus canaria]

 Over satinet, agaat en andere vragen rond kanaries [Serinus canaria]

Dit lijkt de laatste tijd een heikel punt te zijn in de kanariewereld. Verouderde opvattingen en verkeerde interpretaties van wat men denkt te zien liggen hier meestal aan de basis ervan en zorgen voor de nodige discussies.
Daarom publiceren we hier een artikel over deze materie. Dit artikel werd eerder gepubliceerd in het AOB blad in Belgie en valt onder het copyright.

Over satinet, agaat en andere vragen rond kanaries [Serinus canaria]

Wat met de agaat barmsijs?

We zijn de laatste jaren regelmatig benaderd door liefhebbers met de vraag hoe het eigenlijk zit met de ‘agaat’ barmsijs [Acanthis flammea]. Deze SL (geslachtsgebonden) recessieve mutatie roept bij heel wat fokkers twijfels op. Ze baseren zich vooral op het feit dat, wanneer ze combinaties maken met andere agaat vinken, er niet de logisch te verwachten agaat hybriden geboren worden, maar wel ‘pastel fenotypes’. Dat gegeven zorgt voor heel wat vragen, speculaties, twijfels en de nodige misverstanden.
Medio 2015 hebben we dan de start gemaakt om de zaken eens op een rijtje te zetten, maar dat bleek niet zo eenvoudig te zijn. De bekomen info was niet alleen beperkt en verwarrend, qua juistheid waren er ook heel wat twijfels over. Er zijn heel wat aannames in deze tak van de hobby en iedereen heeft dan ook zijn of haar eigen interpretatie die niet altijd even correct blijken te zijn. We zetten de feiten toch even op een rijtje voor jullie.

Het marbled – greywing mysterie

Het marbled – greywing mysterie

Ik denk niet dat er één mutant is bij Agapornis roseicollis die zoveel naamswijzigingen heeft ondergaan dan deze marbled.
De eerste marbled A. roseicollis zag naar alle waarschijnlijkheid voor het eerst het levenslicht in Amerika. Dat kunnen we afleiden uit de originele naam voor deze mutant. In beginfase sprak men van ‘Amerikaans golden cherry’, wat een vervorming was van American cherryhead of gewoon van American geel of Amerikaans geel pastel. Toen de eerste marbleds in de aqua- en turquoisereeks verschenen, doken namen op zoals zilver, zilver cherry enz. Kortom variatie genoeg.