Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

FAQ: echte blauwe Agapornis roseicollis?

FAQ: enkele fokkers roepen op om bij Agapornis roseicollis de asterics (*) bij de benaming blauw weg te laten omdat ze denken te weten dat er reeds echt blauwe Agapornis roseicollis bestaan. Wat weet u daarvan?

We werden, de laatste 12 jaar, al diverse keren benaderd door fokkers die er heilig van overtuigd zijn dat ze echt blauwe Agapornis roseicollis op het hok hebben. Naar aanleiding daarvan hebben we meerdere onderzoeken gevoerd en de laatste keer was in augustus 2016, zo’n goed half jaar geleden. Maar ook toen bleek dat dit geen echt blauwmutant is, maar nog steeds een selectievorm van turquoise.

Er werden door onze medewerkers, de laatste jaren, verschillende van deze ‘echt blauwe’ vogels aangeschaft en het is duidelijk dat, bij alle aangeschafte vogels, de productie van psittacine nog steeds aanwezig is, met, op later leeftijd, een turquoise fenotype tot gevolg. Soms vergt het wat tijd want er is zelf een vogel waarbij de psittacinevorming zich pas op de leeftijd van bijna 4 jaar liet zien.

Ik heb uiteraard alle begrip voor mensen die denken iets speciaals te hebben, maar tot op heden hebben wij er nog geen duidelijk bewijs voor het bestaan van deze ‘echt blauwe’ Agapornis roseicollis, er zijn wel tal van bewijzen van het tegenovergestelde.

Kan er een echt blauwe komen? Uiteraard, dat kan perfect, maar als die er ooit komt moeten we er ook 100% zeker van zijn, dat dit wel het geval is.
Besef dat we er niemand een plezier mee doen door ten onrechte te verklaren dat deze blauwe vogels wel bestaan want dat amateurisme kunnen we missen als de pest en zorgt enkel voor misverstanden. Er is immers heel wat veel meer nodig dan enkel wat foto’s op facebook en verklaringen van fokkers gebaseerd op basis van wat ze denken te zien …… Anderen gaan zich weer verschuilen achter het excuus: “We beoordelen enkel wat we zien”. Uiteraard is dat de perfecte manier om de kop in het zand te steken, te gokken en dan later de handen in onschuld te wassen, maar eigenlijk geeft men dan ook toe dat men de nodige kennis en ernst mist. Dit geknoei heeft helaas  in het verleden al meermaals bewezen dat het meer nadeel dan voordeel geeft. Het correct beoordelen van de juiste aard van een mutant is dan ook iets meer complexer dan dit. Ik denk dat we vandaag de dag, binnen deze hobby, toch iets meer professionaliteit mogen verwachten willen we binnenkort nog redenen van bestaan hebben.

De enige manier om de aanwezigheid van een echte blauwmutant correct te bevestigen is onderandere tijdens veeranalyses de complete afwezigheid en het totale onvermogen van de productie van psittacine vast te stellen.  Enkel ‘op zicht’ dat beoordelen en concluderen kan zeker niet. Ideaal zou ook zijn als we, supplementair, op DNA niveau het betrokken gen-locus ook kunnen analyseren.  Hopelijk lukt ons dat binnen enkele jaren via onze ‘Agapornis Genome study’ (meer info: www.agapornisgenomestudy.org). Dit zal het dan allemaal hopelijk wat eenvoudiger maken. Dus we werken er dagdagelijks aan.

Eens we 100% zekerheid hebben en het wetenschappelijk bewezen is dat echt blauwe vogels bestaan, zullen we zeker de eerste zijn om dat duidelijk te maken. Helaas is dat nu, zover we weten, nog niet van toepassing want alle, door ons, geteste vogels vertoonden nog steeds, een min of meer beperkte vorm van psittacineproductie.

%d bloggers like this: