Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

FAQ: rode snavel bij blauwe halsbandparkieten [Psittacula krameri]

FAQ: Hoe komt het dat bij blauwe halsbandparkieten [Psittacula krameri] er nog steeds een rode snavel aanwezig is. Is dat misschien omdat het geen echt blauwe mutant is?

Om te beginnen is de definitie van blauw dat het een structuurkleur in de veren is. Er is geen blauw pigment, de kleur wordt veroorzaakt door de vederstructuur. Bij de meeste parkieten moet het aanwezige psittacine in groene veren verdwijnen willen we de blauwe structuurkleur zien. Dat gebeurt door een autosomaal recessief gen.

Bij agaporniden zien we dat de blauwmutant ook de rode snavelkleur aantast, waardoor we kunnen vermoeden dat deze snavelkleur ook bestaat uit psittacine en deze ook beïnvloed wordt door de blauwmutatie.
We zouden dan kunnen veronderstellen dat bij halsbandparkieten [Psittacula krameri]  het blauwgen de psittacine in de snavel niet aantast. Maar de eerste vraag die dan te voorschijn komt is of deze snavelkleur bij deze soort wel degelijk door psittacine gevormd wordt? Men mag niet vergeten dat bij heel wat soorten de snavelkleur gevormd wordt als structuurkleur in de keratinelaag op de bek. Een misverstand is dat er enkel blauwe kleur zou gecreëerd worden in deze structuren. Maar dit klopt niet want er zijn ook onderzoeken die ultraviolette, donkerblauwe, licht blauwe, turquoise, groene en gele tinten als structuurkleur bij vogels hebben aangetoond. Wie weet misschien ook deze rode bekkleur? Dit zou eerst moeten uitgezocht worden.

Als dan blijkt dat deze bekkleur bij halsbanden wel degelijk door psittacine gevormd is, dan moeten we beseffen dat het ook geen regel dat deze aanwezige psittacine, steeds gekoppeld is aan het gen dat verantwoordelijk is voor de psittacine in de veren.  Elk van deze soorten heeft trouwens een aparte evolutie doorlopen.

Andere mogelijkheid is dat het iets met sexueel dimorfisme te maken heeft? We mogen niet vergeten dat bij de meeste agapornidensoorten waar de blauwmutant bestaat er geen sexueel dimorfisme is, dat terwijl het bij halsbanden wel het geval is. Dat zou ons kunnen laten veronderstellen dat dit door epistatische genen kan beïnvloed worden en wie weet, zijn de soorten waar de rode bekkleur aangetast worden niet de uitzonderingen??  Toch iets om over na te denken.

Het lijkt me dan ook heel onverstandig om, enkel om deze rode bekkleur, deze mutant niet als blauw te gaan beschouwen zolang we niet meer weten over de oorzaak ervan en nogmaals, wetenschappelijk wordt blauw als structuurkleur beschouwd en dat heeft dan enkel betrekking op de veren.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.