Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

FAQ: Turquoise Agapornis fischeri

FAQ: Hoe zit met het de verering van turquoise bij A. fischeri?
We krijgen deze en nog nog heel wat andere vragen rond de turquoise A. fischeri. Om die reden plaats ik hier een samenvatting van twee van mijn artikelen welke reeds in 2012 en in 2014 over dit onderwerp in het BVA Blad gepubliceerd zijn, DUS ja als BVA lid bent u steeds het eerst geïnformeerd 🙂

Turquoise fischeri
[Agapornis fischeri]

Door Dirk Van den Abeele
Ornitho-Genetics vzw

Deze mutatie bij Agapornis fischeri is er al een aantal jaren, maar door het gekende ‘Toren van Babelsyndroom’ werden er op dit fenotype reeds verschillende namen gekleefd, maar geen enkele naam die de juiste mutatie aangaf. Ook de informatie rond deze mutant was heel verwarrend. Gelukkig was er Tom Thavisay uit California (lovebirdfarm.com),die me toch meer relevante info kon verstrekken.

Deze mutant ontstond rond 2004 in de volières van Dhr. Felix Del Valle in Florida USA. Dhr. Del Valle kweekte in deze volière naast A. lilianae, A. nigrigenis, A. fischeri ook A. personatus. Het gevolg was dat er toch wat hybriden in deze collectie zaten. Het was dan ook bij een van deze hybriden, waarschijnlijk personatus-fischeri dat deze eerste turquoise mutant de kop opstak.
Feit is dat de eerste turquoise A. fischeri yellow face of yellow mask werden genoemd. Deze naam hebben ze te danken aan de gele maskerkleur. Maar bij deze mutant is er meer aan de hand dan alleen maar een gelere maskerkleur. Kenmerkend voor deze mutatie is ook dat we bij A. fischeri een bijna blauwe vogel krijgen met nog heel wat groene aanslag op het verenkleed. De kleur van de vogel varieert dus ergens tussen groen en blauw. Veel kwekers denken dan ook onterecht dat het een blauwe vogels is welke extra geel pigment erbij gekregen heeft. Het antwoord is eigenlijk veel eenvoudiger: het is een PPR of een partial psittacine reduction mutant. In tegenstelling tot de meeste liefhebbers geven we er toch de voorkeur aan om deze mutatie te benoemen volgens de internationale afspraken namelijk: turquoise.

Blauw
Om alles goed te begrijpen moeten we eerst de blauwe vogels eens gaan bekijken. Een vogel wordt blauw doordat de psittacine (gele en rode kleurstof) verdwijnt uit de normaal groene veren. We noemen dat ook een CPR mutant (complete psittacine reduction).

Ook qua vererving is blauw ook vrij eenvoudig. Deze mutant vererft autosomaal recessief tegenover de wildvorm. Om bij een autosomaal recessieve vererving de mutatie te zien krijgen, moet het jong de mutatie van beide ouders meekrijgen. Verparen we een fokzuiver groene vogel met een blauwe (hier speelt het geen enkele rol of het de man of pop is welke groen of blauw is), dan krijgen we allemaal groene jongen, MAAR ze zijn allemaal wel degelijk split blauw. Dus bij deze kruising zijn alle jongen fenotypisch (uiterlijk) groen maar genotypisch zijn ze heterozygoot voor blauw (groen split voor blauw). Uiteraard is het aan deze groene vogels niet te zien of ze nu split zijn of niet. In artikelen drukt men dat uit als: groen/blauw.
Hier nog enkele voorbeelden:

Wanneer we dan een groene vogel split blauw met een fokzuiver groen exemplaar gaan combineren krijgen we:
50% groen
50% groen/blauw

Deze combinatie is uiteraard af te raden. Alle nakomelingen zijn immers allen groen en enkel proefparingen kunnen u duidelijk maken welke vogels de blauwfactor meegekregen hebben.

Zelfde probleem wanneer we twee splitten of groen/blauw x groen/blauw combineren. Dan krijgen we:
25% groen
50% groen/blauw
25% blauw

Bij deze combinatie is 25% fokzuiver groen en 50% groen, split voor blauw. Maar ook hier zullen deze groene vogels normaal geen kenmerken vertonen die er op wijzen dat ze split voor blauw zijn. Deze vogels worden in het liefhebbersjargon daarom ook aangegeven als ‘kanssplitten’.

Een betere combinatie is om een groene split blauw (groen/blauw) x blauw te gaan verparen. Hier hebben we 50% kans op groen/blauw en 50% kans op blauwe jongen. Dit is een combinatie die duidelijkere uitkomsten geeft dan de vorige. Bij deze jongen kunt u er immers zeker van zijn dat alle groene nakomelingen wel degelijk heterozygoot of split blauw zijn.
Het eenvoudigste is uiteraard wanneer we blauw met blauw gaan verparen want dan zijn vanzelfsprekend alle jongen blauw.

PPR mutanten
Er zijn ook twee mutanten gekend die een gedeeltelijke reductie van dit psittacine veroorzaken. We noemen deze PPR mutanten of partial psittacine reduction mutanten. Een er van is de aquamutant, deze zorgt voor een reductie van ongeveer 50% van de rode en gele kleurstof. Deze reductie is egaal verspreidt over het verenkleed.
Bij turquoise hebben we in tegenstelling tot aqua een meer variabele reductie van het psittacine in het verenkleed. Afhankelijk per soort zien we hier turquoise vogels die sterk variëren in kleur. Een uitschieter daarbij is zeker de halsbandparkiet [Psittacula krameri]. Bij deze soort hebben bepaalde turquoise vogels een beperkte psittacine reductie en leunen qua kleur heel sterk aan bij groen. Deze vogels zien er dan uit als een overwegend groene vogel met hier en daar blauw of blauwachtige veervelden. Anderen hebben dan weer meer psittacine reductie en zijn bijna volledig blauw gekleurd, met hier en daar wat (licht) groene aanslag.
Bij Agapornis roseicollis heeft de turquoise een reductie van ongeveer 90% van het psittacine op het lichaam en is de reductie op het vleugeldek beperkt tot +/- 65%. Wat dan weer resulteert in een vogel met een bijna blauw lichaam en groene aanslag op het vleugeldek. Dat zien we ook hier bij deze turquoise A. fischeri.

Turquoise
Turquoise is een autosomaal recessieve mutant, maar – belangrijk – een allele van het blauw locus. Dus wanneer ze deze vogels met fokzuiver groen verparen krijgen we in principe alleen maar groene vogels split turquoise. Maar toch kreeg ik veel vragen van liefhebbers die deze vogels met groen verpaarden en ‘er naast groen, toch nog turquoise vogels geboren werden’. Dat dit voor veel kwekers voor vraagtekens zorgt hoeft niet gezegd. Het antwoord is hier wel eenvoudig. De groene vogels zijn dan ook split blauw. Omdat turquoise een allele is van het bl-locus (gen verantwoordelijk voor de aanmaak van gele en rode psittacine in de veren) zien we dat combinaties van turquoise en blauw een turquoise-ogende tussenvorm geven. De meeste kwekers, die momenteel deze vogels in hun collectie hebben, verklaren dit dan ook als dat deze turquoisemutant recessief is tegenover groen, maar dominant over blauw. Dat is het liefhebbersjargon, maar correct vertaald betekent het gewoon dat turquoise en blauw allelen zijn van elkaar.

Multiple allelomorfen
Het verschijnsel allelen of multiple allelomorfen is niet altijd even goed begrepen door de liefhebbers en daarom wil ik ook mijn poging wagen om dat iets duidelijker te maken. Deze keer niet aan de hand van theorie, maar aan de hand van concrete voorbeelden.

  • We weten dat als we twee identieke autosomaal recessieve mutanten met elkaar combineren bv blauw x blauw we dan op onze beurt terug nakomelingen krijgen die allemaal blauw zijn. Dus autosomaal recessieve mutant x identieke autosomaal recessieve mutant geeft mutant.
  • Als men een blauwe vogel combineren met een groene fokzuivere wildvorm krijgen we terug de groene wildkleur terug, maar dan zijn de vogels wel split blauw.
  • Idem bij het verparen van twee verschillende autosomaal recessieve mutanten. Een goed voorbeeld is wanneer we een (fokzuiver) blauwe met een (fokzuiver) NSL ino verparen zijn de nakomelingen opnieuw groen maar split voor beide factoren. Met andere woorden we zien steeds bij combinatie van een recessieve mutant x wildvorm of bij de combinatie van twee verschillende recessieve mutanten dat de wildkleur steeds terug komt. Dat toont dan aan dat deze mutanten recessief of onderdanig zijn tegenover de wildvorm.

Het is duidelijk anders wanneer de betrokken autosomaal recessieve mutaties allelen zijn van elkaar. Turquoise heeft een totaal ander fenotype (uiterlijke) dan blauw. Het zijn bijgevolg twee duidelijk verschillende autosomaal recessieve mutanten. Maar verparen we ze met elkaar dan krijgen we geen groene wildvorm vogels split voor blauw en turquoise, zoals normaal het geval is bij de combinatie van twee verschillende autosomaal recessieve mutanten, maar wel een turquoise-ogende tussenvorm. Deze typische (niet wildkleur) tussenkleur bij combinatie van recessieve mutanten bewijst dat beide mutanten allelen zijn van elkaar. Het zijn met andere woorden twee (verschillende) mutaties van hetzelfde gen.

Qua naam voor deze combinatie passen we nu de international afspraken toe. Deze stellen dat er voor een fenotype dat ontstaan is door de combinatie van twee allelen van hetzelfde gen, geen aparte naam gekozen wordt, maar deze combinatie omschreven wordt door de aanwezige gemuteerde allelen in één naam aan elkaar te schrijven. Dus bij de combinatie van blauw en turquoise wordt deze combinatie TurquoiseBlauw genoemd (turquoise komt vooraan in de naamgeving omdat deze vorm dichter tegen de wildvorm staat dan blauw). Om te vermijden dat we dat als één kleurmutatie gaan bekijken en om te benadrukken welke twee aparte allelen er bij verschijningsvorm betrokken zijn worden de eerste letter van de namen van beide allelen met hoofdletter geschreven. Zo zien we bij TurquoiseBlauw onmiddellijk dat we hier met een combinatie van blauw en turquoise te maken hebben. Verparen we zo’n TurquoiseBlauw met groen dan is de ene vogel split blauw, anderen zijn split turquoise. Dus split voor TurquoiseBlauw kan niet.

Hier enkele uitkomsten:

Turquoise x groen:
100% groen/turquoise

Blauw x turquoise:
100% TurquoiseBlauw (deze zien er uit als turquoise).

TurquoiseBlauw x TurquoiseBlauw:(beide zien er turquoise uit)
25% kans op blauw
50% kans op TurquoiseBlauw (ziet er turquoise uit)
25% kans op turquoise

TurquoiseBlauw (ziet er turquoise uit) x blauw:
50% kans op blauw
50% kans op TurquoiseBlauw (ziet er turquoise uit)

TurquoiseBlauw x turquoise (beide zien er turquoise uit):
50% kans op turquoise
50% kans op TurquoiseBlauw (ziet er turquoise uit)

TurquoiseBlauw (ziet er turquoise uit) x groen:
50% kans op groen/turquoise
50% kans op groen/blauw

Groen/blauw x turquoise:
50% groen/turquoise
50% TurquoiseBlauw (ziet er turquoise uit)

Groen/turquoise x blauw:
50% groen/blauw
50% TurquoiseBlauw (ziet er turquoise uit)

Deze uitkomsten werden al enkele jaren lang uitgetest en bevestigd (trouwens deze PPR mutant is al langer gekend bij een aantal andere soorten). U ziet ook dat blauw split turquoise niet bestaat.

Ondanks dit alles zijn er toch nog heel wat twijfels over deze mutant. Het verkeerdelijk interpreteren van de kweekresultaten, doordat het kleurverschil tussen turquoise en TurquoiseBlauw (als dat er al is) zo goed als onzichtbaar is, is hier meestal de oorzaak van. Beide vormen (turquoise en TurquoiseBlauw) zien er immers als turquoise uit, waardoor beide fenotypes eenvoudig met elkaar kunnen verward worden. We zien ook dat bij deze turquoise A. fischeri er duidelijk meerdere types zijn. Sommige hebben een meer hoornkleurig bek, anderen weer een lichtrode bek. Ook de intensiteit van het maskerkleur verschilt.  Maar of hier het antwoord ligt dat moet nog uitgezocht worden.

Het is daarom voor mij heel belangrijk dat de combinatie van turquoise en blauw zoveel mogelijk vermeden wordt. Het is immers niet denkbeeldig dat deze turquoise mutant bij A. fischeri net als de turquoise A. roseicollis, door het veelvuldig verparen met turquoise en blauw, steeds meer de neiging gaat krijgen om qua uiterlijk meer fenotypisch blauw te gaan ogen (waarschijnlijk is dat veroorzaakt door anticipatie – dit fenomeen wordt typisch gezien bij afwijkingen, veroorzaakt door triplet repeat expansies). Daarom best turquoise regelmatig met groen verparen wil men het turquoise fenotype goed kunnen behouden. Een goede administratie en het correct bijhouden van de kweekuitkomsten is van het grootste belang  willen er geen misverstanden ontstaan. Er is al genoeg verwarring over deze mutant de wereld ingestuurd.

Succes ermee,

Dirk Van den Abeele

 

PS: meer info in mijn boeken 🙂

One Response to FAQ: Turquoise Agapornis fischeri

  1. Theo Heymen says:

    Hallo Dirk,

    mnag ik een deel van je tekst gebruiken voor een artikel over de Turquoise grijsrug. Er worden al hele mooie vogels
    gekweekt maar men weet nog niets over hoe de muttatie werkt

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.